Kader Utansın!

Artık özlemiyorum seni. Alıştım sanki yokluğuna ki zaten sen hiç bir zaman olamamıştın yanımda... Seni en masum şekilde sevmiştim ama artık yoluma devam etmeliyim. Seni severken o kadar güzel anılar biriktirdim ki onları hayatım boyunca tatlı bir tebessümle hatırlayacağım. Ama artık seni geride bırakıp, tıpkı senin yaptığın gibi, ben de yoluma devam etmeliyim. İnşallah seni sevdiğim gibi yine sevebileceğim biri çıkar karşıma ama bu sefer o da aynı şekilde sever beni... Alışkanlık olmuş bugün okula gittim ve tuvalete koştum. Saçımı düzelttim. Belki seni görürüm umuduyla... Göremedim. Bir dönem okulun her bir köşesinde seni görebilmek umuduyla geçtiğim yerlerden geçtim. Bundan 4 sene öncesine dönmek istedim. Hepimizin ruhunda yarım kalmış anılar yok mudur? İşte O.'da benim ruhumda yarım kalmış bir anı olarak kaldı. Bugün veda ettim sana. Hoşça kal sevgili. Güzel şeyleri göreceğimiz bahar ve yaz akşamlarına...

Hayatınızda bir an vardır hani saniyeler, dakikalar dursun istersiniz ya hah işte ben onu 14 Mayıs 2014’te tam da okulda yaşadım. Ama başıma gelenlerden önce bir iki şey söylemek istiyorum. Filmlerde işlenen aptal aşık olayının abartıldığını, kendimce o kadar da olamayacağını düşündüğüm sahnelerin neredeyse en beterini yaşadım. Hayat işte… Yine tabii ki de bir gün okuldayım. (İnanmazsınız.) Salaş bir tişört giymişim, bakımsızım çünkü neden 1 haftadır beyefendiyi görmemişim. (Sanki sevgiliyiz tövbe Yarabbi. Neyin tribindeysem!) Farklı üniversitede okumasına rağmen bizim sınıftaki Ahmet’ten daha çok bizim okula gelmiş olan canım kuzenim Gizem ile okulumuzda oturuyoruz. Bu arada anlatmayı unuttum; bizim kız da benimkinin yakın arkadaşına yanık! Al sana düşük bütçeli Türk gençlik dizisi. Neyse Gizem’inki (Ozan) tam ön masamızda oturuyor. (Bu arada masalar dediğim de piknik masası 2 tane yan yana. Siz canlandırın işte) Biz de Gizemle Yarabbi panikten konuşacak konu bulamıyoruz ama başka...

Özellikle yılbaşı zamanı, Netflix’te de popüler olan romantik ve yılbaşı temalı filmleri izlemek en büyük keyfim sanırım. Klasiktir ve her zaman esas kız, esas oğlana kavuşur ve dışarıda tabii ki de aşırı romantik kar yağmaktadır. Allah aşkına “hangimiz yılbaşında yaşıyoruz şu sahneyi!” dedirten filmler işte. Yahu bizim ülkede yılbaşında kar yağma olasılığı benim esas oğlana kavuşma olasılığımdan da karmaşık! E malum küresel ısınma falan ama tabi bunu konuşmayacağım burada. (öyle parayı basıp yılbaşı için yurtdışına çıkanları sakince pistten alalım) Her neyse siz anladınız dediğim filmleri. Gel gelelim bizim esas oğlan kayıp! Herkes kendi masalının kahramanı sonuçta; kimimiz esas oğlanı geç buluyor, kimimiz çok daha erken yaşta kocişinin bal porsuğu oluyor. Bal porsuğu olmadığım için şahsım adına mutluyum lakin “O da mı evlenmiş?” muhabbetlerinin döndüğü en pis yaşlardayım. Ben daha hayatımı oturtamamışken, lise arkadaşımın evlenmesi, hatta attığı 283792 instasnap ile hamile olduğu hab...