Ne diyebilirim ki?!

-
Hayatta sadece bir kere âşık olma hakkımız olduğuna dair söylentiler duyduğum şu genç yaşımda, bu teoriye inanmamak için elimden geleni yapıyorum. Lakin benim 3-4 yıl önce yaşadığım şey aşk ise; hapı yuttum. Hadi bana geçmiş olsun! Size Yaprak Dökümü ve Aşk-ı Memnu kıvamındaki hayatımı anlatıyorum.
Maalesef diğer kız arkadaşlarım gibi ilkokulda, ortaokulda veya lisede çifter çifter sevgili yapamadan üniversiteye geldim. Çünkü o zamanlar tam olarak bir Ugly Bety durumum söz konusuydu. Kiloluydum, gözlüklüydüm ve hatta ergenliğimin kökünde yani lise 1’de tel bile taktım. Anlayacağınız durumum vahimdi. Lakin velhasıl kelam üniversiteye geçtim. Aramızda kalsın, özel bir üniversite ve tam burslu. Hı tabi sevdiğin, istediğin bölüm müydü diye sorarsanız değildi. Nimet Abla felsefesini tutturduğum tek olay üniversite tercihimdi sanırım. Özel okul, tam burs tutmaz dedim, yazdım. Tuttu. El-mecbur başladım okula. O dönem Adını Feriha Koydum kafaları daha yeni bitiyor, tabi gözler özel okulda Emir Sarrafoğlu arıyor. Ama ne biçim üniversiteyse; bir gördüğümü bir daha kesinlikle görmüyordum. Düz liseden sonra genç, delikanlı kardeşlerimiz tabi gözümüzü şenlendiriyor falan derken, bir gün onu gördüm. Yemekhane sırasındayım ve yanımda beyaz atlı prensim duruyor. -İlk görüşte aşk.- (Yani inşallah aşk değildir.) Yemeğimi aldıktan sonra kız arkadaşlarımla oturduğum masaya yöneliyorum. Tabi ki olayı anında kızlara intikal ettiriyorum. Anında çocuğu göz hapsine alıyoruz. O. iştahlı; ben yemeğimi 3 saatte yiyemiyorum çocuğa bakmaktan. Aradan bi’ 10 dakika geçmişti sanırım -BOM- bir kız yanına yaklaşıyor ve dudağa bam bam bam. Çorbayı ağzım mı içti burnum mu hiç hatırlamıyorum. Araba çarpınca gözleri kapanan Filiz Akın gibi kalıyorum ve sonrasında kızlarla beraber asla dinlemeyeceğim derse gidiyorum. Zaten bir daha göremezdim diye kendimi rahatlatıyorum. Tahmin edebileceğiniz üzere önümüzdeki 5 yıl boyunca gördüm. Görmez olaydım…

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ufak Tefek Şizofreniler

-
  Okulumuzun sınıf kapıları ilk yıllar tamamen camdı ve koridoru, hatta karşı sınıfın içini dahi çok net bir şekilde görebiliyordunuz. Bu benim için tabi ki de şahane bir fırsata dönüşmüştü. Çünkü -Allah’ın işi işte- tam da aynı gün ve saatte yan sınıfımda onun da dersi vardı. İlk biz derse giriyorduk, tam 10 dakika sonra onlar. Bu aptal çocuk her derse girişte önce bizim sınıfa bakar daha sonra sınıfına geçerdi. Yani hem şerefsiz, hem de çok tatlıydı. Bu ikilemin beni biraz yıprattığı o dönemlerde, yapılan stalklar ile çocuğun bir süre sonra sevgilisinden ayrıldığını kesinleştirdik. Tabi ben ne yerdeyim ne gökte. Kızları da bu konuyla sürekli baydığım için onlar da son derece keyifli. Okulda bir bayram havası. Gel gelelim bu arkadaşımız sevgilisinden ayrıldı ama kesinlikle hiçbir hareket yok. Allah rızası için bir gelip konuşayım demek yok. Birbirimize öküz-tren kombinasyonu içerisinde sürekli bakıyoruz. Bu kadar. Hatta bir süre sonra o kadar abarttık ki kafamızı bile çeviriyoruz ...
Devamı

Hayat sizi felçli Firdevs Hanım olmaya sürükler bazen...

-
Hayatınızda bir an vardır hani saniyeler, dakikalar dursun istersiniz ya hah işte ben onu 14 Mayıs 2014’te tam da okulda yaşadım. Ama başıma gelenlerden önce bir iki şey söylemek istiyorum. Filmlerde işlenen aptal aşık olayının abartıldığını, kendimce o kadar da olamayacağını düşündüğüm sahnelerin neredeyse en beterini yaşadım. Hayat işte… Yine tabii ki de bir gün okuldayım. (İnanmazsınız.) Salaş bir tişört giymişim, bakımsızım çünkü neden 1 haftadır beyefendiyi görmemişim. (Sanki sevgiliyiz tövbe Yarabbi. Neyin tribindeysem!) Farklı üniversitede okumasına rağmen bizim sınıftaki Ahmet’ten daha çok bizim okula gelmiş olan canım kuzenim Gizem ile okulumuzda oturuyoruz. Bu arada anlatmayı unuttum; bizim kız da benimkinin yakın arkadaşına yanık! Al sana düşük bütçeli Türk gençlik dizisi. Neyse Gizem’inki (Ozan) tam ön masamızda oturuyor. (Bu arada masalar dediğim de piknik masası 2 tane yan yana. Siz canlandırın işte) Biz de Gizemle Yarabbi panikten konuşacak konu bulamıyoruz ama başka...
Devamı

Bir Minik Veda ve Yeni başlangıçlara...

-
Artık özlemiyorum seni. Alıştım sanki yokluğuna ki zaten sen hiç bir zaman olamamıştın yanımda... Seni en masum şekilde sevmiştim ama artık yoluma devam etmeliyim. Seni severken o kadar güzel anılar biriktirdim ki onları hayatım boyunca tatlı bir tebessümle hatırlayacağım. Ama artık seni geride bırakıp, tıpkı senin yaptığın gibi, ben de yoluma devam etmeliyim. İnşallah seni sevdiğim gibi yine sevebileceğim biri çıkar karşıma ama bu sefer o da aynı şekilde sever beni... Alışkanlık olmuş bugün okula gittim ve tuvalete koştum. Saçımı düzelttim. Belki seni görürüm umuduyla... Göremedim. Bir dönem okulun her bir köşesinde seni görebilmek umuduyla geçtiğim yerlerden geçtim. Bundan 4 sene öncesine dönmek istedim. Hepimizin ruhunda yarım kalmış anılar yok mudur? İşte O.'da benim ruhumda yarım kalmış bir anı olarak kaldı. Bugün veda ettim sana. Hoşça kal sevgili. Güzel şeyleri göreceğimiz bahar ve yaz akşamlarına...
Devamı