Zamanda yolculuk yaparken kemer bağlayan ben...
Sevgilisi olan bir
erkeğe, ne kadar âşık da olsam, normal şartlar altında bakan biri değilim lakin
sevgilisi olan erkek kişisi size sürekli bakıyorsa o zaman bir zahmet
bakıyorsunuz. Kardeşim zaten seni
görmüşüm, beğenmişim bir de ekstradan sevgilinle öpüşmeni görüp Filiz Akın’a
dönüşmüşüm; ne diye kafa karıştırıyorsun? İşte tam da o günden sonra neredeyse
her gün gördüm onu.
Sürekli platonik
aşk olaylarına alışık biri olarak, bu şahıstan da herhangi bir olay
beklemiyordum tabi ki. Ancak olaylar normalden biraz daha sarpa saracaktı ve
biz 3 yıla yakın bir süre, sevgili arkadaşlarımın dahi anlayamayacağı bir
evreye gelecektik. Yaşadığım trajikomik olayları anlatmadan önce belirtmeliyim
ki; o günlerimi gerçekten özlüyorum. Sonuçta her gün okula kalp çarpıntısıyla
gitmek ve onu görebilmek heyecanı müthiş bir keyifti. Sırf bu yüzden her gün
normalden daha erken kalkıp kendine bakmak… Tabi o günlere dair bir sürü de
pişmanlığım var ki, onu da bu yaşıma gelmeden muhtemelen anlayamazdım. Eskiden
anneannemin dediği gibi, ‘her yaş insana yeni bir şey katıyor.’.(Emin olun, bunu hiç bir anneanne söylememiştir. Canım orijinal anneannem!) Çünkü şimdiki
aklım o dönemde olsaydı belki çok daha farklı şeyler olabilirdi. Ya da
olamazdı. Her neyse. Ama o zaman ki halimi ve düşüncelerimi hatırlıyorum da,
kesinlikle yine o güne dönsem yapamam diyorum. Çünkü paralel evrenden farklı bir 'ben' gelmezse, çok zor be gülüm!
Yorumlar
Yorum Gönder